55. Traag maar zeker (2)

Ik vroeg me af of het zin zou hebben om de draad bij mijn eerste therapeute weer op te nemen maar kwam er niet toe een afspraak te maken. Immers, ze zit nu in een groepspraktijk een paar dorpen verderop, en andere drogredenen. Ik kon geen energie meer vinden om te verstoppen hoe ik eraan toe was dus liet het zijn zoals het kwam: de korte nachtjes, de onmogelijkheid tot sociaal contact, de angstaanvallen, het gebrek aan eetlust, het onbeweeglijk voor me uit staren, het mallemolentje in m’n kop, etc. Niet gezellig voor de echtgenoot maar die had beslist om zich buiten de reden van deze stresscirkel te houden, wat ik begrijp. ’s Avonds deden we gezelschapsspelletjes voor afleiding en hij was er voor me, en vond een manier om ermee om te gaan dat ik er even niet kon zijn voor hem. Lees verder “55. Traag maar zeker (2)”

Advertenties
55. Traag maar zeker (2)

53. Nerveus

Het is verdacht stil in m’n hoofd. Op de achtergrond het vertrouwde zootje gevoelens en gedachten waar ik niet veel mee ben, over de mensheid en het huishouden en de familie en het doktersbriefje, maar het is alsof er iemand aan de volumeknop heeft gedraaid want het is niet meer allesoverheersend. Op de voorgrond is er een hardnekkige nervositeit, die niet onthult waarmee ze te maken heeft maar vol op de rem staat wat levensvreugde betreft. Ik vraag aan mijn man wat ik met mijn leven moet aanvangen, en die zegt: “je bent toch goed bezig?” Ik zeg: “slapen en eten dus.” “Ja, dat is belangrijk.” Dat is waar. Ik heb nergens zin in en wil nergens over nadenken en heb de automatische piloot blijkbaar aangezet om het niet te doen opvallen.  Lees verder “53. Nerveus”

53. Nerveus