53. Nerveus

Het is verdacht stil in m’n hoofd. Op de achtergrond het vertrouwde zootje gevoelens en gedachten waar ik niet veel mee ben, over de mensheid en het huishouden en de familie en het doktersbriefje, maar het is alsof er iemand aan de volumeknop heeft gedraaid want het is niet meer allesoverheersend. Op de voorgrond is er een hardnekkige nervositeit, die niet onthult waarmee ze te maken heeft maar vol op de rem staat wat levensvreugde betreft. Ik vraag aan mijn man wat ik met mijn leven moet aanvangen, en die zegt: “je bent toch goed bezig?” Ik zeg: “slapen en eten dus.” “Ja, dat is belangrijk.” Dat is waar. Ik heb nergens zin in en wil nergens over nadenken en heb de automatische piloot blijkbaar aangezet om het niet te doen opvallen.  Lees verder “53. Nerveus”

Advertenties
53. Nerveus