43. Boek? (2)

Er zijn goede en slechte dagen, en augustus was een slechte dag. Vraag me nu om elke werkdag om zeven uur op te staan, en na een maand heb je waarschijnlijk weer een zombie op het randje van de instorting. Slaappillen wil ik niet nemen, dus recupereert mijn lichaam alleen op de dagen dat uitslapen mogelijk is. Intussen zinderen de vragen tijdens het wakkerliggen door m’n hoofd: Lees verder “43. Boek? (2)”

43. Boek? (2)

42. Dipjes

Er is absoluut niets om me zorgen over te maken, en toch heb ik weer zo’n periode van strijdvoeren om in slaap te geraken, nerveus en bang lopen, darmen in de knoop, krachtingspanningen moeten leveren om een paar woorden met collega’s te wisselen, … Ik probeer er kalm bij te blijven en weet dat het wel weer overwaait, maar toch.

Het minst op mijn gemak ben ik wanneer ik niet genoeg werk heb liggen. Ik slaag erin om wat ik op een uur tijd zou kunnen klaarkrijgen over vier uur te spreiden, maar daarna is het echt op en kan ik niet anders dan werk bij vragen. Doorgaans krijg ik dan twee dossiertjes om iets over op te zoeken, waarmee weer vijf minuten gevuld geraken. Klokkijken en stressen. Zou het dan toch een bore-out zijn geweest?

Logisch dus dat de gedachte “er moet toch zinvol werk bestaan waar je fluitend naartoe gaat” af en toe opkomt. Ik smoor ze in de kiem, want voel me aan mijn werkgever verplicht. Maar binnenkort is het september en starten er duizenden cursussen. Ik zou het kunnen, studeren, als ik een flauw idee had wat ik met mijn leven aan moet vangen. Daar durf ik niet over nadenken.

De vraag “waarom leven wij?” belet me vrij te ademen.

42. Dipjes