11. Mindfuller en medische controle

Intussen zijn we in week 3 van de mindfulness aanbeland. De ene dag 45 minuten bodyscan en de andere dag 45 minuten grenzenmeditatie (rekoefeningen waarbij je tot aan je grens mag gaan maar er niet over, en voelen wat dat teweeg brengt), en enkele kleine extra dagelijkse oefeningen. Ik begin verschil te merken. Gisteren was ik apetrots dat ik a) alsnog de tijd had genomen voor het slapengaan voor m’n bodyscan en b) dat ik sommige lichaamsdelen écht voelde omdat ik er m’n onverdeelde aandacht aan gaf. Ze werden warmer, zwaarder of tintelden. Ik verzon een paar ademhalingstechnieken (de CD bevat er één maar ik wilde zien of er voor mij iets is wat beter werkt) en eentje voelde heerlijk. Ik vul bij wijze van spreken heel m’n lichaam met lucht bij de inademing en voel dan parallel m’n aandacht vanuit m’n buik naar alle ledematen en m’n hoofd stromen, bij de uitademing wordt alles weer naar m’n buik gecentraliseerd. Deze voelt voor mij natuurlijker aan dan die van de instructie en hoef ik dus minder te forceren/proberen. Ik kan hem ook in het dagelijks leven relatief gemakkelijk oproepen, blijkbaar, hetgeen uiteindelijk de bedoeling is van de hele training. Hier & nu eventjes terug bij je lichaam komen en er een rustpunt vinden. Lees verder “11. Mindfuller en medische controle”

Advertenties
11. Mindfuller en medische controle

10. Mindfulness en flarden

Een grote cirkel in het midden van de zaal, hier en daar nog een lege stoel. “Goedemorgen, welkom, zet u. Geef me het papier maar dat je zonet aan de balie hebt gekregen” herhaalt dokter Mindfulness bij iedereen die binnen druppelt. De vrouwen van mijn leeftijd zijn in de meerderheid. Naast mij zit er eentje papieren over yoga te lezen. “Yoga-fan?” vraag ik haar zachtjes, omdat ik geen zin heb in het stille, nerveuze afwachten & elkaar begluren dat bij dit soort momenten hoort. We raken aan de praat en al gauw is het tijd.

Voorstelrondje. Verschillende redenen om dit bij te wonen, maar vooral stress en burn-out. Introductie en toelichting van de dokter. Les één: een doodgewoon stukje eten bekijken zoals een marsmannetje zou doen, en je er vragen bij stellen. Het aanraken met de lippen, de tong, bijten, knabbelen, de nasmaak proeven. Nadien spreken we over wat dat teweegbracht, en het is zowat voor iedereen verschillend. “Intenser dan gewoon iets in je mond stoppen”, daar zijn we het over eens.
Les twee: een lange bodyscan, gelegen op een matje, met focus op de ademhaling, die we niet hoeven te veranderen. Dit ken ik al van de yoga, dus ik weet wat er komt. Soms, vooral in het begin van de oefening, gaan mijn ogen open en staar ik naar de wolkjes die voorbij racen want ik heb me toevallig onder een raam gelegd. Dan roep ik me zo vriendelijk mogelijk terug naar de oefening, net als wanneer er gedachten me willen meesleuren in hun molen. Ik slaag er op gegeven moment in om in het middelpunt van mijn hartstreek te zijn en ben apetrots dat dit lukte.
Ook hier waren de ervaringen heel divers: sommigen vonden het verschrikkelijk, sommigen vielen bijna in slaap, en anderen durfden zich niet in een comfortabeler houding te leggen – hoewel het mocht – om de rest niet te storen (hoe herkenbaar). Toelichting over het huiswerk: elke dag een bodyscan, je eerste hap van elke maaltijd heel bewust proeven, soms een paar minuten gewoon op je ademhaling letten en jezelf vriendelijk terugroepen als je merkt dat je afdwaalt.

Op het einde van de les aarzel ik. De meeste deelnemers haasten zich het lokaal uit, maar enkelen wisselen nog een woordje met dokter Mindfulness. Kom eens hier, stoute schoenen.
“Dokter, ik heb één prangende vraag i.v.m. burn-out. De perfectionist in mij wil het deeltijds werken zo snel mogelijk weer opbouwen, maar is er iemand of iets dat me kan tegenwerken bij het nemen van zo veel tijd als ik voel dat ik nodig heb?” Lees verder “10. Mindfulness en flarden”

10. Mindfulness en flarden