46. Hoe gaat het ermee (2)

Het fascineert me: deze post wordt opvallend vaak gelezen en functioneert regelmatig als toegangspoort voor nieuwe lezers. Wat voor zoektermen hiervoor worden gebruikt is me een raadsel, maar er zijn theorieën genoeg te bedenken:

  • Burn-outers die het “juiste” antwoord zoeken om te geven op de vraag hoe het met hen gaat
  • Naasten van burn-outers die zich afvragen waarom die vraag zo’n heftige en diverse reacties kan oproepen
  • Hulpverleners die een beter idee willen krijgen van wat er in een opgebrand hoofd omgaat
  • Naasten van mij die nog altijd niet durven vragen hoe het met mij gaat
  • Fakers die willen weten wat ze moeten zeggen tegen dokters, werk, familie, … (Shame on you!)

Het is een vraag die pas sinds ik uit alweer een cirkel ben, vlot kan beantwoorden: “eindelijk gaat het veel beter met me”. Gisteren vond ik het positieve dagboek terug. Blijkt dat ik de tijd waarover ik zelf kan beslissen hoe ik ‘m invul, altijd gebruik voor dingetjes uit de lijst van 50-leuke-dingen-om-te-doen. Pas op, iets regelen of wat opruimen staat daar ook tussen, omdat het me een geweldig gevoel geeft als het gedaan is. Energie-gevers eersteklas dus. Mijn bioritme is herrezen, m’n conditie is nog nooit zo goed geweest als nu en ik slaap weer goed! Ik voel me zo opgelucht dat het geen naam heeft, dus ben ik deze keer echt klaar om werkuren op te bouwen.

Maar goed. “Hoe gaat het ermee” is zeker de eerste maanden een verschrikkelijke vraag voor een burn-outer. Er zijn wellicht muizenstapjes in de goede richting, maar de kans is groot dat er “een hoopje ellende” op je voorhoofd staat geschreven. Aan de ene kant ben je blij dat het de vraagsteller nog interesseert (een burn-out decimeert je kennissen- en vriendenkring), maar hoe vaker je moet toegeven dat het nog altijd barslecht met je gaat, hoe moedelozer je zelf wordt. En je merkt aan de vraagsteller dat die teleurgesteld is met je antwoord. Hij of zij bedoelt het goed, vergeet dat niet. Misschien heeft hij geen idee hoe hij je anders zou kunnen tonen dat hij zich betrokken voelt, wat bijvoorbeeld bij rouw ook typisch is. Het zal wel iets des mensen zijn?

Hier een paar alternatieven voor die vraag:

  • Ik ben bezorgd om jou, red je het nog een beetje?
  • Heb je graag dat ik eens voor je kook / help met de was / de kinderen een avondje opvang / help poetsen / boodschappen voor je doe / …? (burn-outer, aanvaard die hulp zonder je schuldig of op een andere manier slecht te voelen als je weet dat je het niet alleen rondkrijgt – zeker dan. Het is zo’n fijn gevoel om er niet gans alleen voor te staan en het is goed voor jullie relatie)
  • Wil je samen nog eens iets doen? (hou het heel kleinschalig en liefst vlakbij huis, een wandelingetje bvb is ideaal)

Weet jij nog alternatieven? Of beleef jij dit helemaal anders? Laat het maar weten in de comments.

Advertenties
46. Hoe gaat het ermee (2)

45. Stay the same

Hoewel Bonobo het fantastische album Black Sands al in 2010 heeft uitgebracht, is het voor mij één van de muzikale ontdekkingen van het jaar, logischerwijze omdat we er pas vrij recent van gehoord hebben. Ik kan er makkelijk twee, drie keer per dag naar luisteren want het raakt iets. Vooral bovenstaand nummer, ‘Stay the same’, met de breekbare stem van Andreya Triana en de jazzy sfeer, vind ik zo prachtig dat ik het graag met jullie wil delen.

Het refrein:

Seasons change,
it will never be the same.
I’m hopin’ I won’t stay the same.
Reasons strange..
Why we all must play these games?

We mogen inderdaad blij zijn dat we veranderen – iets dat toch gebeurt, willen of niet, net zoals we nu in het donkere jaargetijde zijn aanbeland. Van halsstarrig weigeren te aanvaarden dat het winter wordt, krijg je een verkoudheid of erger. Er zijn niet veel opties behalve de dikke truien en jassen weer bovenhalen, kaarsjes en verwarming aansteken, je vergapen aan de herfstkleuren, dikke pompoensoep brouwen, en waarom niet af en toe een wijntje bij het cocoonen? De supermarkten vinden alweer een paar weken dat het al eindejaar is dus kan je parels ontdekken zoals de Chateau Le Merle (2015 Graves) vandenaldi. Nog nooit zo’n zalige wijn gevonden aan zo’n democratische prijs. Geef hem de kans op smaak te komen door hem te ontkurken een uurtje voor het uitschenken. Lees verder “45. Stay the same”

45. Stay the same