9. Loopbaanbegeleiding (2)

In de alinea’s hieronder volgt een samenvatting van mijn notities, waar ik de meer persoonlijke dingen uit ga laten. Momenteel ben ik bezig het POP in te vullen, het Persoonlijk OpleidingsPlan dat moet worden ingevuld op vraag van de VDAB en dat bestaat uit een hele hoop lastige vragen zoals “welke competenties wil ik uitdrukkelijk bijschaven” of “waar wil ik op inzetten wat betreft sterktes / valkuilen / dromen / drijfveren / uitdagingen / etc”. Het zal wel weer aan mij liggen, maar ik kan nauwelijks een competentie onderscheiden van een persoonlijkheidstrek of talent. Ik zal het nog wel een paar keer moeten herwerken zodat ze me niet opsluiten. Het afwisselen van “positieve” en “negatieve” vragen is namelijk erg vermoeiend en confronterend. Maar eigenlijk doet het leven me ook constant zo flitsen.

– Soms zelfs te bang om een brood te gaan halen.
– Impulsief naar het werk van mijn man gaan om bij zijn teamleiders op tafel te slaan over hun houding en de documenten voor de uitkering die nog altijd niet zijn ingevuld, met de kille maar mierzoete eloquentie die ik leerde van mijn vorige baas (de volgende middag al staat het op de rekening).
– Schrijfsels herlezen en me een ongelooflijke blaaskaak vinden.
– Opkijken tegen sociale verplichtingen en er het beste van maken omdat de enige andere optie “zwijgen en wachten tot ze weg zijn” is.
– Mijn eerlijke gedacht zeggen tegen HR en ermee wegkomen, verbetering gedaan krijgen zelfs.
– Volledig opgaan in de tai chi-les en voelen hoe mijn handen, vanzodra ik de mentale leegte aanraak, die helende, warme gloed beginnen uit te stralen die ik mijn man ’s morgens stiekem geef in het bijgeloof dat het werkt.
– Mijn dagboekje doorbladeren en medelijden hebben met het bibberende hoopje ellende dat de woorden neerpende.

Niemand heeft me ooit geleerd wat je moet aanvangen met emoties. Ik hoop dat de mindfulness gaat helpen.
Ik vat deze alinea samen wanneer mijn man me vraagt hoe het gaat, en dan zegt hij “volgens mij zijn die flitsen gewoon het leven.” Wellicht heeft hij, zoals gewoonlijk, gelijk. Als ik hem niet had.

Maar goed. Loopbaanbegeleiding.

Sessie 1 lees je hier.

Sessie 2: Lees verder “9. Loopbaanbegeleiding (2)”

9. Loopbaanbegeleiding (2)

8. Slaap

Wanneer ik na veel experimenteren met wat goed aanvoelt en wat niet weer bergop ga, glijdt mijn man nog wat verder bergaf. Hij heeft blijkbaar al drie dagen niet of amper geslapen en veel meer dan “alles is zo moeilijk” krijg ik er niet uit. Uit machteloos medelijden druppelen er ook tranen langs mijn wangen. Na een fatalistische tas koffie om 7u (wat voor zijn bioritme ongeveer 3u ’s nachts is), heb ik een dekentje over hem gedrapeerd en een kussentje in de zetel gelegd. Muisstil gedouched en nu is hij gelukkig toch in dromenland, al wroet hij veel en klinkt elke ademhaling zoals gewoonlijk anders dan de vorige waardoor ik nog wat stiller typ.

De strijd om slaap zal bijna elke burn-outer die dit leest wel kennen. Melk met honing, druppeltjes allerhande, blokjes om of badjes voor het slapengaan, kamillethee en honderd andere grootmoeders wijzen passeren de revue. Tot je weet dat er toch niks het verschil maakt. Probeer anders de volgende eens, en laat gerust weten of er iets is dat voor jullie (soms) werkt! Lees verder “8. Slaap”

8. Slaap

7. Koeien en horens

De combinatie van een aantal factoren had een terugval veroorzaakt:

– vooral de onduidelijkheid i.v.m. mijn nieuwe taken op het werk
– dat gesprekje met mijn eigen teamleider waar ik erg down van werd
– geen avond rust (er komen hier vrij vaak vrienden langs en meestal is dat geen probleem, maar nu was het weer een paar dagen lang elke avond iemand en daar kan ik niet meer tegen)
– dat ik amper nog iets in het huishouden deed (de constatatie dat je man meer doet dan jij is toch confronterend, ook al vindt hij dat degene die gaat werken minder moet helpen, maar ik werk maar een paar uur per week)
– en god weet wat nog allemaal

Deze koe heeft de down bij de horens gevat. Het is kiezen tussen assertief zijn of me slecht voelen, andere opties lijken niet te bestaan. Ik schreef op het einde van een ellendige werkdag een korte mail naar wat leidinggevenden. Dat ik om met een rustig hoofd te kunnen werken a.u.b. duidelijkheid moet hebben over welke taak voor wie is, met daaronder een opsomming van schimmige twijfeltaakjes. Het hele procédé is namelijk een beetje veranderd, en dat heeft z’n invloed op allerlei afdelingen. Sommige collega’s proberen dan bvb het klassement te ontlopen, maar de tijd dat ik het om de lieve vrede dan maar deed is voorgoed gedaan. Dat heb ik er zo niet in geschreven, maar het spatte tussen de regels door. Lees verder “7. Koeien en horens”

7. Koeien en horens

6. De vlieg die tegen het raam blijft botsen

Het lukt me niet. Ik wilde mijn verhaal rustig in detail vertellen, maar de volgende dingen beletten het me:

– de chaos in mijn hoofd en de ups en downs
– dat er zoveel nieuwe dingen gebeuren waar ik over zou kunnen schrijven terwijl er een halve blogpost met voor het gemak cijfer ‘x’ in de drafts zit, die begint als een zo uitgesponnen verhaal dat ik het zelf al saai begon te vinden, en die eindigt in een opsomming van “niet vergeten hier ook over te schrijven”-puntjes.
– en vooral dat volgens de statistieken de post over loopbaanbegeleiding de enige is die wordt gelezen, en af en toe die over de crash. Gelijk hebben jullie: u bent waarschijnlijk vooral op zoek naar tips voor uzelf en niet naar het zoveelste burn-outverhaal.

Ik zal hieronder dus de gebeurtenissen gewoon min of meer chronologisch oplijsten om dat wrange onvoltooide gevoel uit mijn systeem te krijgen. De meeste dingen zijn, zoals het leven, een gevolg van elkaar, dus om te weten hoe iets komt kun je best de voorgeschiedenis kennen. Om u een idee te geven van de snelheid waaraan mijn verhaal verloopt: de crash is nu twee maanden geleden.

Reageert u gerust als u over iets meer informatie wil, of er in detail over wil lezen (met dit onderscheid, want ik moet zoals gezegd mijn schrijfbeest serieus beteugelen om er geen veel te lange posts van te maken). Dan schrijf ik daar met plezier een stukje over of een persoonlijk antwoordje. Ik doorspek het onderstaande schrijfsel met burn-outtips die ik testte. Daar mag u uiteraard ook vragen over stellen, vandaag, binnen een maand of een jaar. Want we kunnen elkaar alleen maar helpen, toch?

Over de tweede sessie loopbaanbegeleiding zal ik zeker nog een aparte post schrijven, aangezien u die over de eerste sessie (voor een splinternieuwe blog) zo massaal hebt verslonden.
Nog een vraagje: wie zijn toch die vele Amerikaanse lezers? Expats?

Goed. Hier gaan we.

* mijn beklag gedaan op het werk over alles wat mis liep, de volgende dag gecrasht

* naar de dokter

* veel begrip van het werk. “Luister naar je lichaam” en “rust maar goed uit” Lees verder “6. De vlieg die tegen het raam blijft botsen”

6. De vlieg die tegen het raam blijft botsen