48. Terugblik op het tweede jaar

De nieuwsfeiten buiten beschouwing gelaten, was 2016 een goed jaar.

Het begon niet goed, maar tenmidden van rouw, sociale vraagstukken, toch terug werkstress en zowat een miljoen vragen had ik er van meet af aan vertrouwen in dat alles ging beteren. En de tijd daarvoor kreeg het, want er kwam er een terugval die me vooral leerde geen enkel aspect van het leven meer te overhaasten. Voor een controlefreak als ondergetekende was het niet eenvoudig om je erbij neer te leggen dat de dingen (en jijzelf) hun tijd nodig hebben, geloof me vrij! De beloning, in de vorm van doorvoelde acceptatie, in de zomer gaf me de kracht om na drie decennia op deze bol van “geleefd worden” eindelijk mijn eigen weg in het leven te beginnen zoeken.  Lees verder “48. Terugblik op het tweede jaar”

48. Terugblik op het tweede jaar

47. Sport en zelfbeeld

Het cliché wil dat ik zo’n kind was dat als laatste overbleef als de leraar lichamelijke opvoeding de klas zichzelf in twee ploegen liet indelen. Oké, behoorlijk zwaarlijvig was ik, maar niet als enige. Met mijn werptechnieken was het best goed gesteld want ik had twee jaar korfbal gedaan. Ook een basisconditie moet er geweest zijn, want elk schooljaar begonnen we opnieuw met rondjes joggen op de piste en ik leefde zowat op mijn fiets. Maar voor je sociale positie helpt het niet als je regelmatig over een turntoestel struikelt, maar drie knopen hoog durft op het klimtouw, etc. Dat ik dat nu, terwijl ik dit schrijf, pas inzie… 🙂

Pesten kun je het niet noemen, zelfs niet op korfbal of tekenschool of chiro of al wat ik uitgeprobeerd heb, maar de rode draad was uitgesloten worden. Al op de basisschool. Dus werd ik maar een eenzaat nadat de lerares van het zesde leerjaar me op de meest subtiele manieren deed voelen dat ik absoluut niet oké was. Zij heeft me de grootste schade toegebracht, misschien zonder het te beseffen. Die van wiskunde halverwege het middelbaar gaf mij en een jongen die ook geen idee had wat we aan het uitrekenen waren, het nekschot door ons regelmatig aan het bord bewijzen te laten uitleggen, goed wetende dat we zouden falen en zichtbaar genietend van haar macht. Hij ontpopte zich in dat schooljaar tot een onhandelbare kwajongen en ik trok me nog meer terug in mezelf. Lees verder “47. Sport en zelfbeeld”

47. Sport en zelfbeeld